tutku
hoşçakal dillenen son kelimedir. sonrasında sözler içten geçmeye başlar, can yakar ta ki yeniden merhaba demeyi öğrenene kadar.ruhumda huzur, tenimde aşkın güzel, keskin acısı var. önümde bir ufuk açılıyor. bütün ufuklar gibi yanılsamadan ibaret bir çizgi. bu çizgide geçmişim batmakta olan günün karanlıktan önceki son kızıllığı içinde. bense kendimi ışığın kalbinde hissediyorum. geçmişimden ve acımdan ilk kez gurur duyuyorum ve küsmüş dilimin açıldığını farkediyorum. ustaca bir araya getirilmemiş, hesaplanmamış ama uzlaşmadan uzak sözcüklerle.
mantıksızlığı, şiddeti, asiliği ve ölüme varan engelleriyle bir kadıına adanmış büyük, eski tutkuyu. şimdiki olgunluğumla, belki de hiçbir zaman yapmadığım biçimde, geçmişi rahatça tartabiliyorum. ama şu anda bile o tutkunun bana uygunsuz olduğundan söz etme haklılığını görmüyorum kendimde.
daralıyorum gene…
Bu yazı şu ana kadar 305 kez okunmuş.
ve hep aynı çukurda son bulur aÅŸk’lAR…VE HER SEFErinde yeniden temizlenip kalp yine düşülür yine,yine,yine…
Tebrik ederim.Eline, yüreğine sağlık.
abime gelsin
insan gençken; sevdiği insandan ayrıldığında, her şey ona dünyanın sonuymuş gibi gelir, ama değildir.
bu sadece baÅŸlangıçtır. bir kaç hıyarla daha tanışmak durumunda kalabilirsin… ama bir gün sana hakettiÄŸin gibi davranıcak biriyle tanışacaksın. güneÅŸin seninle doÄŸup batması gibi.
öle dostum yaa sorma..
he bu arada “bu yazı” aengals a ait :] kusura bakma arkadaşım ya :]]]
Ne demek dostum ya senin o kadar yazının arasında,bir yazımız var çok mu
Sevgiler :))