bazen sesli gürültülü bir şarkı dinlemek gibi hayat.. öyle bir noktaya geliyorsunuz ki bütün seslerin susup sadece onun çalmasını istediğiniz gürültülü bir şarkı…herkes sussun. çünkü ruhlar daralmaya başlıyor artık dinlemekten. yaşanmayan bir hayatın ortasındayken ben ve herkes bir adım önümden gittiğini hissettirmeye çalışırken ben sadece müziği açmakla yetiniyorum. açıyorum ki boğulsunlar gene karanlıklara. olması gerektiği gibi.

içinizden geçen sesleri kısmaktan sıkıldım artık sırf insanlar istiyor diye.  söylemek istediklerimizi söyletmemelerinden ve her şeyi dinlememiz gerektiğini düşünmekten sıkıldım en fazla. kendi hayatımın sesini kıstım herkese karşı ki duymasınlar ve duvarın arkasına geçemesinler diye.

sessizliğimin içinde bir gürültü koparırken kafamdakiler sadece dinliyorum. bir yere varmayacak hikayeleri dinleyip sonunu getirmeye çalışırken zamanın aslında dinlemekten başka bir faydam olmayacağının farkına varsın insanlar istiyorum. kendime çözümler bulamamışken yarattığım hayatta, dinlemeye çalışırken bu kafamdaki sesleri çözümsüz bırakıyorlar kendime karşı bile. bir mucize olduğum zamanları özlüyor bir yanım. kendi yaşantımızın mucizesiyiz hepimiz. düştüğümüz yerden kalkarken bile değişmeyen tek şey bu kafamızda. hayatın gürültüsüne aldırış etmeden devam ettiğimiz zamanlar. kendi kendimizin çözümü bulduğu zamanlar. şimdi her şey bir şarkıya dönüştü insanlar sayesinde ve bizim sayemizde…

imkansıza yol almak zordur. hep boşa kürek çekmek yorar insanı. ümitsiz bir aşk eninde sonunda yok olur, biz istesekte istemesekte başkalarının içinde ölmeye ve içimizde başkalarını öldürmeye mahkumuzdur. doğru bildiğiniz herşey yanlış. hepiniz yanlışsınız.
birini sevmek sizin sandığınız gibi erdemlice olmaz.
aşağılıktır aşk, çaresizdir. burnunun ucundaki kendini beğenmişliği kırar bir nefeste. kendine yakıştıramadığın ama kendini alıkoyamadığın her davranışında vardır aşk.
kimi kandırıyoruz bilmiyorum. ömür başarılar elde edip ölmekmidir? yoksa başarısızca yaşamak mı? aramızda bazıları
sırf aklındaki delice fikirler yüzünden kendini doÄŸuÅŸtan sakat hissediyor bazen biliyorum. hani diyoruz ya… olsak onlar gibi… başını sonunu, içini dışını düşünmeden…

Bu yazı şu ana kadar 105 kez okunmuş.