yine ben. burdayım karşında. ooohooo ama sende çok meraklıymışsın hem okuyorsun işte, hem de acaba bu sefer ne yazacak diye hızlısın : )

bugün birkaç şey farkettim. bizim evin yolunun yokuş oldugunu 8.caddeden bizm oraya çıkan yolu ben hep dümdüz sanıyordum : ) ve beni bir iki güzel lafınla kandırdığını.
http://www.youtube.com/watch?v=SnKUAvxKN1k
“Beni anlamak neden bukadar zor
Içimi acitir açtigin kor
Sana gitmesi kolay
Inanki bana çok zor
Inanki bana çok zor

Zavalli kalbim yine inandi bir iki güzel lafina
Kendini gerçek sevdada sandi, uyandi bir iki defa ”

yine o ÅŸarkı çalıyor… http://www.youtube.com/watch?v=wKa4FEidw9g yine o akÅŸam sana ulaÅŸmamanın sinirimi yoksa kendime yaptıklarım mı biliyorum. uzaktasın ama bunlar yazılıyor iÅŸte. baÅŸta zevkti, rahatlamaktı, kendime özeldi, ama sonra seninde okuyacağını bilmek paylaÅŸmak. biliyorum oradasın. ama yüreÄŸin en azından ÅŸu anda seninle. bu yazılanları okuduktan sonra aynaya baktıgında ne görüyorsun acaba :S

muhtacim gozlerine
muhtacim sozlerine
uzattim ellerimi
muhtacim ellerine
gitmee !

simdi bombos ellerim
seni cagirir yasli gozlerim
muhtacim
beni oldur oyle git
yasamak icin senin sevgine muhtacim

… abartı mı ? hayır… cuk diye de oturdu hatta.
işte uzun zaman önce o akşam arayıp bunları söylemiş olsam ne olurdu. bence hiçbirşey olmazdı ondan söylemedim sanırım. ama şimdi biliyorsun.
yine görüşelim olur mu? benim gitmem lazım, çıkmak zorundayım…

Bu yazı şu ana kadar 167 kez okunmuş.